16 April 2008

                    ต้องขอโทษด้วยที่หายหน้าไปนานเพราะช่วงนี้ฉันกำลังไล่ฆ่า...เอ๊ย!ไล่ล่าพวกดาร์คเรซเลยไม่ค่อยว่างมาเขียนไดอารี่ ต้องขอโทษอีกครั้งนะ

                    ฉันกลับมาที่ญี่ปุ่นหลายเดือนแล้ว แต่ยังไม่ได้ไปทักพวกฟุยูคิเลย ก็คนมันไม่ว่างก็คือไม่ว่างนี่นา ดาร์คเรซมันเยอะขึ้น ล่ามันดี แต่ก็มีเห็นเจ้ากบเขียว เจ้ากบแดง เจ้ากบเหลือง เจ้ากบดำ

                    สามวันที่ผ่านมาฉันไปอยู่ที่ประเทศไทย มีเทศกาลสาดน้ำด้วยล่ะแต่จะมีใครรู้มั้ย?ว่าคนเยอะๆดาร์คเรซบางตนมันชอบนะ เลยล่าได้เยอะแยะเลยล่ะ *ชูกล่อง* ฉันมีโดนสาดน้ำใส่ด้วยนะ ชิ!มันน่านักเชียว ชุดฉันเลยเปียกไปหมดเลย ดีนะมีสำรอง ไม่เห็นเขาใจเลยว่าเทศกาลสาดน้ำเนี่ยมันสนุกตรงไหน บลาๆๆๆๆ

                    แด็ดดี้เรียกอีกแล้วแฮะ ขอตัว

------------------------------------------------------------

ขออภัยที่ดองขอรับ จะไม่ดองอีกแล้วจ้า TT[]TT

~ KRR Station - สถานีวิทยุเคโรโระ ~

posted on 05 Mar 2008 21:05 by keron-army  in Keroro

3 ..... 2 .... 1

"เฮ เฮ เฮ เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~~ "

....

"แม๋ ในที่สุดก็ได้กลับมาออกอากาศอีกครั้งซะที สวัสดีท่านผู้ฟังทุกๆท่านนะขอรับ วันนี้ก็เป็นโอกาสอันดี ที่พวกเรา ได้กลับมาพบกันอีกครั้งหนึ่ง ทางสถานีวิทยุเคโรโระ กับข้าน้อย สิบโทเคโรโระ ผู้ดำเนินรายการขอรับ"

"และผม ทามามะ ผู้ดำเนินรายการร่วมกับคุณสิบโทคร้าบ"

"และชั้น มัวร์ ผู้ดำเนินรายการร่วมเช่นกันค่ะ หรือต้องเรียก พิธีกรสามสหาย"

"(หนอยยย ทำไมต้องมียัยผู้หญิงคนนี้มาร่วมด้วยกันเนี่ยคร้าบ ฮึ่ม ฮึ่มมม จริงๆ แล้วรายการนี้ มีแค่ผมกับคุณสิบโทก็พอแล้วนี่นา ไม่เห็นจะต้องมียัยผู้หญิงคนนี้เลยก็ได้นี่คร้าบ ฮึ่ม แฮ่  ฮึ่มมมมม แฮ่ แฮ่ ฮึ่มมมมมมม !!!)"

"อ้า ก็ อย่างที่บอกนะขอรับ วันนี้ ก็เป็นโอกาสพิเศษครั้งหนึ่ง ที่พวกเราได้มีโอกาสกลับมา สร้างความบันเทิงเริงรื่น ให้กับเหล่าผู้ฟังทุกๆ ท่าน ผ่านทางสถานีวิทยุเคโรโระแห่งนี้นะขอรับ และนอกจากนี้ รายการในวันนี้ ก็เป็น รายการพิเศษซะด้วยน้า ซึ่ง ในทั้งหมดหนึ่งชั่วโมงเต็มนี้ เนื้อหารายการของเรา นั่นก็จะเป็น การตอบคำถามที่ทุกๆ ท่าน กำลังรอคอยกันอยู่นั่นเองขอรับ"

"ใช่แล้วคร้าบ นั่นก็คือ ช่วง ตอบ FAQ กับคุณสิบโทเคโรโระ ที่ทุกๆ คน ได้ร่วมสนุกกันถามคำถามเข้ามาถึงคุณสิบโท นั่นเองคร้าบ ว้าวววว ในที่สุดก็จะได้ฟังคุณสิบโทมาตอบคำถามกันแบบสดๆ เลยนะนี่คร้าบ วันนี้ต้องสนุกกันแน่ๆ เลย ยอดไปเลยล่ะคร้าบ"

"หรือต้องเรียก น่าตื่นตาตื่นใจ สินะคะ"

"ใช่แล้วล่ะขอรับ ก็ จากคำถามทุกคำถาม ที่ท่านผู้อ่านบล๊อกของข้าน้อย ได้พากันถามเข้ามา ผ่านทาง entry นี้ http://keron-army.exteen.com/20080128/keroro-005-faq วันนี้ ข้าน้อยก็จะทำการตอบทุกปัญหาคาใจให้หายสงสัยกันแบบสดๆ ย้ำว่าแบบสดๆ กันไปเลยล่ะขอรับ เอาล่ะ .... งั้นเราก็มาเริ่มกันเลยดีกว่านะขอรับ เอ้า ท่านมัวขอรับ เริ่มกันที่คำถามแรกได้เลยขอร้าบ"

"ค่า ท่านลุง คำถามแรกนะคะจากคุณ นัจจ......"

"เจ้ากบบ๊อง !!!!! ทำอะไรของนายอีกแล้วยะ !!! นายทำชั้นอดฟังรายการของคุณมุทสึมิอีกครั้งแล้วนะย๊าาาาา หนอยแน่ะ !!!"

"อ๊ะ เอ๊ ....เดี๋ยวก่อนสิขอรับ.ท่านนัตสึมิ นี่น่ะออกอากาศทั่วประเทศอยู่นะขอรับ"

"เอ้ะ ..... เอ้ จริงด้วยสิ อะ อะ อะ เอ้อ อ๊าา ...... ว๊าย ตายแล้ว ทำไงดีละเนี่ยช้าน .... ไม่เอาน้า"

(กระซิบ) (แม๋ เอาน่า ท่านนัตสึมิ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ไปรษณียบัตรของท่านนัตสึมิก็กำลังถูกอ่านออกอากาศพอดีซะด้วย ดังนั้น ท่านนัตสึมึก็มาร่วมเป็นแขกรับเชิญให้กับรายการของพวกเราไปด้วยเลยก็ละกันนะขอรับ)

(เดี๋ยวก่อนสิ จะให้ชั้นออกอากาศด้วยจริงๆ เหรอนี่ ชะ ชะ ชั้นยังไม่ทันรู้เรื่องอะไรเลยนะ ...... ไม่สิ นายน่ะจะต้องหยุดออกอากาศ แล้วคืนรายการของคุณ 623 มาให้ชั้นเดี๋ยวนี้เลยนะย๊ะ !!)

"และก็ ก่อนที่จะเริ่มรายการ ก็ขอต้อนรับ แขกรับเชิญพิเศษของรายการในวันนี้ท่านแรกนะขอรับ ท่านฮินาตะ นัตสึมิขอรับ สวัสดีขอรับ"

"เฮ หวัดดีคร้าบนัจจี้~ // ยินดีต้อนรับค่าคุณนัจจี้"

"เอ๋ ! เดี๋ยวซี่ อะ อ๊ะ เอ๊อ ..... กะ ก็ได้ ....... สวัสดีท่านผู้ฟังทุกๆ ท่านนะค๊า แหะๆๆ"

"ก็พอดีเลยนะขอรับ เราก็มาเริ่มกันเลยดีกว่า ซึ่ง ไปรษณียบัตรฉบับแรก ก็มาจากท่าน นัตสึมินั่นเองสินะขอรับ เราก็จะมาเริ่มเปิดอ่าน และข้าน้อยก็จะเป็นผู้ไขข้อข้องใจให้ฟังกันเลยนะขอรับ"

"เดี๋ยวก่อนสิ ...... ชั้นส่งคอมเมนต์ลงในบล๊อกเฉยๆ เองไม่ใช่เหรอ ไม่ได้เขียนส่งมาทางไปรษณียบัตรซะหน่อย แล้วนายเอาไปรษณียบัตรจากของชั้นมาจากไหนกันได้ยะ !?"

"แม๋ แม๋ เรื่องเล็กน้อยหยุมหยิมแค่นี้ อย่าไปใส่ใจกับมันเลยน่ะขอรับ เอ้า มาดูกันเลยขอรับ"

"คำถามแรกจากคุณนัจจี้นะคะ ก็ เขียนมาว่า ........"

"เล่นไร้สาระอะไรนักหนายะเจ้ากบบ๊อง!!! เวรถูพื้นวันนี้เป็นของนายนะ! อ้อใช่ ชั้นเพิ่มเวรทำความสะอาดนายไปแทนที่ชั้นกับฟูยูกิเมื่อคราวก่อน!! เพราะนายหนีไปโอซาก้าทั้งๆที่เวรทำอาหาร!!! อย่าลืมนะยะ!!..... "

ฮึ่ม นั่นสินะ แถมชั้นไม่คิดว่านายจะเล่นเลยเถิดซะจนถึงขนาดนี้เลยนะยะ หนอยยยยย เดี๋ยวรอให้จบรายการนี้ก่อนเถอะนะ นายเจอดีแน่

เอะ เอ๊ ....... เอ่อ คะ คะ คือว่า ....... แต่ว่าวันนี้ ข้าน้อยก็ ทำเวรจนเสร็จ สะอาดเอี่ยมเรี่ยมเร้เรียบร้อยแล้ว ถึงค่อยมาออกอากาศนะขอรับ

เฮอะ ก็ยังดี .... แต่ว่า โทษฐานที่นายแย่งเวลาออกอากาศรายการของคุณมุทสึมิไป ทำให้ชั้นอดฟังรายการน่ะ ชั้นขอเพิ่มเวรให้นายทำแทนชั้นกับฟุยุกิไปอีก 7 วันนะย๊ะ !!!

"ขอต่อเหลือแค่ 3 วัน ไม่ได้เหรอขอรับ "

"5 วัน ขาดตัวย่ะ !!!"

"4 น้า น้า น้า น้าาาาาาา น่าน้าาาาา แล้วข้าน้อยสัญญาว่า ข้าน้อยจะทำด้วยความตั้งใจอย่างเต็มเปี่ยมเหมือนอย่างเคยเลยน้าาขอรับ"

"หนอย นี่ไม่ใช่ตลาดสดนะ มีมาต่อรองราคากันอย่างนี้อีก ถ้างั้นก็ตั้งใจทำให้ดีๆ สะอาดๆ อย่างที่พูดละกันย่ะ"

"หรือต้องเรียก เจรจาสัมฤทธิ์ผล"

"อ่านต่อ และ เข้าคำถามแรกกันได้เลยดีกว่านะคร้าบ ทำไมถึงไปโอซาก้าวันนั้นยะ "

"ฮึ่มมม ถึงจะผ่านมานานแล้วก็เถอะ ก็รีบๆ ตอบมาซะดีๆ เลยนะ เจ้ากบบ๊อง !! "

"อ้ะ อ้าาาา ...... วันนั้นน่ะเหรอ ทำไมน่ะเหรอ .... อ่า เอ้อ ..... ข้าน้อยไปซื้อของฝากขึ้นชื่อจากโอซาก้ามาฝากไงขอรับ หัวมันจากโอซากานี่ เค้าว่าหอมมันอร่อย ได้ลองแล้วจะหยุดไม่ได้เลยทีเดียวเชียวนะขอรับ"

"นายรู้ไหมว่าชั้นหิวแค่ไหนน่ะ"

"อะ เอ่อ ขออภัยขอรับ ก็โตเกียวกับโอซากามันอยู่กันตั้งไกลนี่ขอรับ รถก็ติ๊ดติดดดดด ใช้เวลาเดินทางตั้งนานเลยนะขอรับ"

"อย่ามาอ้างรถติดเลยย่ะ ไม่ใช่กรุงเทพหรือปักกิ่งนะยะ ญี่ปุ่นเค้ามีรถไฟฟ้าให้ใช้ตั้งเยอะแยะหลายสาย......แล้วนายน่ะ ก็ไปโอซาก้าด้วยยานบินของนายไม่ใช่เหรอยะ หนอยยย อย่ามาแก้ตัวมั่วๆ เลยน่า ..... แล้ว ไหนว่า ซื้อหัวมันมาฝากชั้นด้วย ชั้นยังไม่เห็นได้กินเลย โกหกกันใช่ไหมยะ"

"คือว่า ระหว่างเดินทางไกล ข้าน้อยก็เกิดหิวขึ้นมา ..... มันก็ ก็ ก็เลย หมดเกลี้ยงไปแล้วง่า ....ขออภัยขอรับ ฮืออออ"

"หนอยยยยยยย ใช้ไม่ได้เลยจริงๆนะ นายน่ะ .... อย่างนี้มันน่าจะเพิ่มเวรไปสัก 10 วัน ให้เข็ดไปเลยเชียว !!!"

"อ๊าาาาาา แค่นี้ก็พอแล้วล่ะขอรับ แค่นี้ข้าน้อยก็ทำงานจนหลังขดหลังแข็ง อ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปหมดแล้วนะขอร้าบ"

"จากคุณนัจจี้ยังมีอีกข้อนะคร้าบ "กันพลามันสนุกตรงไหนกัน ชั้นไม่เห็นจะเข้าใจเลย" "

"แม๋ แม๋ พูดอะไรอย่างนั้นกันล่ะขอรับ ท่านนัตสึมินี่ช่างไม่เข้าใจอะไรบ้างเลย สำหรับข้าน้อยแล้ว กันพลาก็คือ จิตวิญญาณเลยนะขอรับ !!! ก็อย่างที่ทราบแหละขอรับ ว่าในสมัยข้าน้อยยังเด็กๆ ของเล่นของชาวเพโคปองน่ะ ในสมัยนั้นเป็นอะไรที่ฮิตติดลมบน เด็กๆ ชาวเคโรนก็ชอบกันทุกคนเลยนะขอรับ"

"เฮอะ งั้นเรอะ ....... นายตอบมาแบบนี้ ไอ้ชั้นก็คงจะไม่เข้าใจไอ้จิตวิญญาณของนายสักเท่าไหร่กันหรอกย่ะ ช่างเห้อะ ถ้าไอ้งานอดิเรกของนาย มันไม่เบียดเบียนเวรทำงานบ้านล่ะก็ ชั้นไม่สนใจกับเรื่องนี้แล้วก็ได้"

"คนอย่างเธอเนี่ยน้า ช่างไม่เข้าใจในความลึกซึ้งของกันพลาเอาซะเลยนะ"

"ว่าไงนะยะ มีปัญหาเรอะหา !!! " กร้อบบบ กร้อบบบบ (เสียงหักนิ้ว)

"เอ่อ ง่ะ .... ...... ช่างเถอะขอรับ คำถามจากท่านนัตสึมิก็หมดแล้ว งั้นไปกันที่ฉบับต่อไปเลยละกัน"

"เดี๋ยวซี่ ชั้นขอถามเล่นๆ อีกสักข้อสิ ชั้นเห็นนะว่า นายบอกว่าจะมาตอบคำถาม หลังจากเปิด FAQ ผ่านไป 1 อาทิตย์ไม่ใช่เหรอ นี่เลยมาเป็นเดือนแล้ว ทำไมนายถึงเพิ่งมาตอบเอาป่านนี้กันล่ะนี่ เฮ้อ ชั้นน่ะก็นึกว่านายจะทำลืมไปซะแล้วด้วยซ้ำนะนี่"

"หรือต้องเรียก เลทมหาเลท"

"อะไรกัน !!! ก็ข้าน้อยน่ะ ข้าน้อยน่ะ ไม่มีเวลาจะได้มาตอบสักทีนี่นา ก็ข้าน้อยมีงานบ้านที่ต้องทำอยู่ตั้งเยอะแยะมากมายเลยนี่นา โดนใช้งานหนักหนาซะตั้งขนาดนี้ ค่าขนมก็ยังไม่ได้ขึ้นสักกะเยนเดียวเลย ฮือออออออ (บีบน้ำตา)"

"แล้วความจริงล่ะคร้าบ มัวทำอะไรอยู่ ถึงมาตอบช้ากว่ากำหนดนี่คร้าบ"

"ก็ แม๋ ช่วงนี้น่ะ กันพลาออกใหม่มาตั้งเย้อแยะเลย ตัวที่อยากจะต่อแต่ยังไม่ได้ต่อ ก็ยังเหลืออีกเย้อเยอะ ข้าน้อยก็หาเวลามาตอบคำถามไม่ได้ซะทีนี่น่ะซี่"

"ว่าแล้วเชียว นายก็เป็นซะอย่างนี้ตลอดแหล๊ะ"

"เอาละ เรื่องนั้นก็ช่างมันเถอะ ไปกันที่ฉบับต่อไปได้แล้วล่ะขอรับ ท่านมัวร์"

"ค่า ฉบับต่อไป จาก คุณ Bright นะคะ ถามเข้ามาว่า ทำไมท่านลุงถึงเกิดมาสีเขียว แล้ว คุณกิโรโระถึงเป็นสีแดงล่ะคะ ..... เอ แต่ถ้าท่านลุงเป็นสีแดงเหมือนคุณกิโรโระ มัวร์ก็คงจะรู้สึกไม่คุ้นเลยนะคะ หรือต้องเรียกว่า ผิดอิมเมจสินะคะ"

"อืมม เล่นถามกันแบบนี้ มันก็คงจะเหมือนๆ กับไอ้คำถามที่ว่า สีแดงมีเขาทำไมถึงแรงขึ้น 3 เท่า เลยนะนี่ขอรับ ..... ก็เพราะมันเป็น คาแรคเตอร์ของข้าน้อย นี่นาขอรับ จะให้ตอบยังไงได้ละนี่ เอ เอ อืมมมมมม ....... ไม่รู้ง่ะ แต่ข้าน้อยก็ ชอบสีเขียวของข้าน้อยนะขอรับ ข้าน้อยก็ภูมิใจในความเป็นตัวของตัวเองน้า~~ เกโรเกโรรี้~~"

"งั้นก็ถามต่อเลยนะคะ ระหว่าง อัคไกกับแซค ชอบรุ่นไหนมากกว่ากันคะ"

"อ้าาาา ก็ชอบทั้งคู่เลยล่ะขอรับ สำหรับข้าน้อยแล้ว ความชอบในกันพลา คงจะบอกไม่ได้จริงๆ ว่า ชอบอะไรมากน้อยกว่ากันน่ะขอรับ ..... แต่ถ้าว่ากันตามความหายากแล้ว รู้สึกว่า ตอนข้าน้อยหาซื้ออัคไกนี่ หายากเย็นซะเหลือเกินขอรับ คงเป็นเพราะว่า ใครๆ ก็รักอักไกกันอยู่มากทั้งนั้นสินะขอรับ"

"คำถามสุดท้ายแล้วนะคะ ทำไมยึดครองเพโคปองไม่สำเร็จกันซะทีล่ะเนี่ย วิธีที่ไม่ต้องทำลายก็มีเยอะแยะ !!"

"แม๋ ถามได้ ก็เพราะว่า ยังมีกองกำลังพิทักษ์โลกอย่างพวกเรา บ้านฮินาตะ คงอยู่ยังไงล่ะ ตราบใดที่ชั้นยังคงอยู่ ชั้นไม่ยอมปล่อยให้พวกนายทำอะไรบ้าๆ ได้ง่ายๆ แน่ๆย่ะ !!"

"อะ .... เอ่อ ...... ก็อย่างที่ว่าน่ะแหละขอรับ เอ้ย ไม่ใช่ ไม่ใช่น้าาาาา
..... ก็ข้าน้อยก็บอกแล้วอ้ะว่า แผนการที่ข้าน้อยต้องการน่ะ นอกจากจะต้องไม่เป็นการทำลายล้างล่ะก็ ข้าน้อยน่ะ อยากได้ไอเดียแบบว่า ต้นทุนต่ำ ทำได้ง่ายๆ กำไรและผลตอบแทนสูงคุ้มค่า ไม่ต้องใช้เวลาทำบ่อยๆ หรือเสียเวลานานๆ ด้วยนะขอรับ ดังนั้น มันอาจจะเสียเวลาไปหน่อย แต่ในทุกๆ วัน ทุกๆ วัน ข้าน้อยก็ใช้เวลาราชการ ในการนั่งคิดแผนการที่จะสามารถตอบโจทย์ทั้งหมดนี้ได้อยู่ คอยดูละกันว่า ด้วยมันสมองของข้าน้อยนี่แหละ ที่จะเป็นผู้นำ และ คิดค้นแผนการที่ประสบความสำเร็จอย่างสวยงามให้ได้เลยล่ะขอรับ !!!! "

"ฮะๆๆ แต่ชั้นว่านะ แผนการที่ผ่านมาของนายน่ะ ไม่ใกล้เคียงกับที่นายพูดมาทั้งหมดตะกี้เลยสักครั้งน้า ..... ท่าทางหนทางจะยังอีกไกลนะจ๊ะ แน่นอนว่า ตราบใดที่ชั้นยังอยู่ด้วยอ่ะนะ"

"........เกโระะะะ แหงะ......"

เอ้อ เรื่องนั้นน่ะช่างมันเถอะ ไปกันที่ฉบับต่อไปกันเลยนะขอรับ ...... ข้าน้อยอ่านเองละกัน

ฉบับนี้ ก็ถามเข้ามาว่า ..... อะไรหว่า

".......... คะ คะ ..... เคยคิดอยากมีรักต้องห้ามกับผมไหมคร้าบ" จากพลทหารทามามะ ....... หงะ ทามามะคุง เรื่องนี้เป็นการ์ตูนเด็กดีนะขอรับ อย่าส่งคำถามอะไรในเรท 18+ มาออกอากาศสิขอรับ รายการของพวกเราคงจะมีเด็กๆ เยาวชนตัวน้อยๆ เฝ้าคอยฟังความสนุกสนานหรรษาไม่มีพิษภัย อยู่มากมายทั่วประเทศเลยนะขอรับ .... และที่สำคัญ เดี๋ยวจะไม่ผ่าน กอง เ-นเซอร์ นะขอรับ ถ้าโดน กองเ-นเซ่อ ฟ้องขึ้นมา ข้าน้อยไม่มีงบประมาณพอที่จะจ่ายค่าปรับนะขอรับ

"อ้า ..... นั่นสินะคร้าบ แต่ว่า ยังไงๆ ผมก็อยากรู้คำตอบนี้จากคุณสิบโทจริงๆ นะคร้าบ ถ้ายังไงๆ ก็ ขอหลังไมค์กับคุณสิบโทด้วยนะคร้าบ นะคร้าบ นะคร้าบบบบบบ ฮิฮิ~~"

"หงะ เอ่อ ข้าน้อยขอตอบไปเลยละกันดีกว่าว่า ม่ายล่ะ ................. เอ้าๆ ผ่านๆๆๆ ..... ไปที่ฉบับต่อไปกันเลยคร้าบ"

"เดี๋ยวก่อนค่ะท่านลุง ตอนนี้ หมดเบรกแรกแล้ว ได้เวลาตัดเข้าโฆษณากันก่อนแล้วค่ะ"

"เกโระ ? อ้า นั่นสินะ ถ้างั้น ก็ ขอพักกันสักครู่ และรับฟัง สปอตโฆษณาที่น่าสนใจกันก่อนนะขอรับ แล้วช่วงหน้าก็ เราจะกลับมาว่ากันต่อ สำหรับช่วง ตอบ FAQ ตอบคำถามกับ สิบโทเคโรโระ นะขอรับ แล้วพบกันหลังเบรกขอรับ เกโระๆๆ"

"เดี๋ยวเซ่ นี่ยังไม่จบ แล้วยังจะมีต่ออีกเหรอเนี่ยยะ !!!!!! "

=================================

แม๋ ก็........ ก็มันกำลังมันส์มือ =[]= (ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว เพิ่งตอบไปได้แค่ สองข้อเองแฮะ เหลืออีก 5 ......)

ขอเวลาอีกสักพักนะขอรับ แล้วจะมาว่าต่อ แหะๆๆๆ

ป.ล. ขออนุญาต ควบบท หลายบทไปเลยนะขอรับ (แบบว่า ถ้าตอบธรรมดาๆ เฉยๆ มันเขียนไม่มันส์มือตัวเองเท่าไหร่ เลยเล่นแบบนี้ซะหน่อยดีกว่า  ขออนุญาตด้วยนะครับ แหะๆๆ ~~)
ป.ล.2 ถ้ามีมุข อยากถามเพิ่มอีก ถามต่อก็ได้นะขอรับ !!!

21 FEB 2008

             เฮ้อ ไดอารี่เนี่ยไม่ค่อยได้มาเขียนเลย แต่ช่างเถอะ ชั้นไม่ได้ว่างเหมือนเจ้ากบบ๊องที่เอาแต่เล่นเน็ตอยู่ได้ทุกวี่ทุกวันแถมยังเอาแต่นั่งแชทกะคุณป้าแม่บ้านเรื่องละครของเมื่อคืนแบบนั้นหรอกนะ *ถอนหายใจ*

พูดถึงเทศกาลสำคัญๆแสนโรแมนติกในวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา เด็กสาววัยรุ่นที่ควรจะมีความรักแบบคนปกติทั่วไปอย่างชั้นเนี่ย....แหม~~~ พูดแล้วมันอายนะ!!! *หน้าแดง*  ก็แน่นอนสิ เหมือนเดิมนั่นแหละ ชั้นก็ต้องให้คนที่ชั้นชอบอยู่แล้ว><,,

ชั้นทำช็อกโกแลตเองล่ะ ฮึๆ เรื่องทำอาหารเนี่ยชั้นค่อนข้างมั่นใจเป็นพิเศษนะ!! แต่ชั้นไม่รู้ว่ารุ่นพี่ซาบุโร่น่ะชอบแบบหวานรึเปล่าเลยทำไปไม่หวานมาก ชั้นทำเป็นช็อกโกแลตนมน่ะ
แต่พอทำไปแล้วมันก็เหลืออยู่เยอะเหมือนกัน กะปริมาณผิดนิดหน่อยน่ะ แหะๆ~ ก็เลยเอาไปให้ฟุยูกิกิน แต่ฟุยุกิไม่ชอบของหวานนี่นะ แต่ไม่เป็นไรหรอก ก็แค่ยัดเยียดเอง

แต่ก็กินไม่หมดอยู่ดี ก็เลยให้เจ้ากบบ๊องกะทามามะที่มาเที่ยวบ้านพอดี แล้วก็คุรุรุ ถึงนายจะน่ารังเกียจก็เถอะ แต่ชั้นไม่รู้จะให้ใครนี่นา..... แล้วก็โดโรโระ..แหม ชั้นเกือบลืมให้นายเชียวนะ

พอหลังจากให้ก่อนไปโรงเรียนแล้ว ที่โรงเรียนโคยูกิจังบอกว่าอยากได้ ชั้นเลยให้ที่เหลือไปอีกหน่อย แต่ในห่อที่ให้รุ่นพี่นี่สิ......*กลืนน้ำลาย* ชั้นจะกล้าให้มั้ยล่ะเนี่ย แต่ยังไงก็ต้องพยายามล่ะนะ!!!

.....................

..........................

พอหลังเลิกเรียนก็ให้ไปจนได้~~~!!!!!>////< รุ่นพี่ยิ้มแล้วรับด้วย....ดีใจจังเลย~!!!

วันนั้นชั้นก็เลยกลับบ้านมาอย่างอารมณ์ดีล่ะ *ยิ้มหน้าบาน* แต่กลับไปไหงชั้นเห็นกิโรโระตัวซีดๆล่ะเนี่ย เหี่ยวเป็นดอกไม้เน่าเลยนะนายเนี่ย *เหงื่อตก*
พอชั้นถามว่าเป็นอะไรก็บอกว่า "เฮอะ ว...วาเลนไทน์ไร้สาระ...ช็อกโกแลตอะไรกัน ไม่อยากได้ซักนิด!"

.....โถ่เอ๊ย อะไรกันที่แท้ก็ช็อกโกแลตนี่เอง....ไม่ได้เลยอิจฉาคนอื่นรึไง.............อ้าว เอ๊ะ? แล้วที่ชั้นให้ไปเมื่อเช้าล่ะยะ...
"เอ๊ะ ชั้นก็ให้นายไปอันนึงแล้วไม่ใช่หรือไง? เมื่อเช้าน่ะ"

"ห....หา? อะไรนะ? ให้ข้าเรอะ?"

"ก็ใช่น่ะสิยะ!!! อะไรกัน นายไม่ได้กินหรือไง"

ตอนนั้นแหละ......ก็มีเสียงมาพอดีเลย....

"อ๊า เก่โร้วววววว ท่านนัทสึมี้~~~~ ใจร้ายยยย ทำไมให้ทามามะ 2 ชิ้นล่ะขอร๊าบบบบ~ ทีของข้าพเจ้าล่ะได้แค่อันเดียวเองงง" *ร้องไห้งอแง*

"ห๊ะ? อะไรยะ ชั้นก็ให้ทุกคนเท่าๆกันนั่นแหละ"

"อ๊า นัทจี้ฮ้า~ ช็อกโกแลต 2 ชิ้นที่ให้มา อร่อยมากเลย แต่คราวหน้าขอหวานๆนะคร้าบบบ "

...........................ชั้นกับกิโรโระพูดพร้อมกันเลยว่า "ห๊ะ?"

...............สุดท้ายก็รู้ต้นตอจนได้.....

นอกนั้นก็คิดเอาเองละกันนะว่ากิโรโระเจ้านั่นจะทำยังไงต่อน่ะ...ดูท่าจะไม่เคยได้ช็อกโลตจริงๆ น่าสงสารชะมัด..

ฮินาตะ นัทสึมิ

---------------------------

Brightsm : แฮ่กๆ....ไหวมั้ยคะเนี่ย รู้สึกนัทจี้จะหมกมุ่นกะความรักสุดๆ.....ขอโทษนะคะที่อัพช้า ไม่ว่างเลย

วาเลนไทน์อะไรกัน ปัญญาอ่อนสิ้นดี
พวกโพโคเพนสาวๆเอาแต่วี้ดว้ายในวันนี้ ทั้งๆที่ก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากทุกๆวัน
ทำเหมือนว่าจะมีอุกกาบาตตกลงมา
หรือมีมนุษย์ต่างดาวมายึดครองโพโคเพนงั้นแหละ ( เอ๊ะ... =_=" )
ที่แย่ไปกว่านั้นกองทัพเคโรโระดันบ้าบอไปกับพวกนั้นด้วย
เคโรโระเอาแต่ต่อกันพลาล่าช็อกโกแล็ตที่ฟูยุกิได้มาจากสาวๆ
ทามามะก็เอาแต่กินช็อกโกแล็ตที่ได้มาจากสาวๆชาวเมด
คูรูรุก็ได้ช็อกโกแล็ตจากเจ้าโพโคเพนหน้าละอ่อนที่สาวๆเอามาให้ถึงสถานีวิทยุ แถมยังเผื่อแผ่ช็อกโกแล็ตไส้มันที่ข้าสั่งตรงมาจากดาวเคโรนเอาไปให้นัทสึมิเสียนี่
ส่วนโดโรโระก็ได้ช็อกโกแล็ตที่โคยูกิทำมาเผื่อเหลือจากที่ทำให้นัทสึมิ
ไร้สาระสิ้นดี...
ข้าไม่สนใจวันวาเลนไทน์ปัญญาอ่อนอะไรนั่นหรอก
ต่อให้ข้าไม่ได้ช็อกโกแล็ตจากใครก็เถอะ...
ข้าไม่ได้สนใจเลยแม้แต่นิดเดียว
ไม่ได้สนใจ...
ไม่ได้...
สน...
ใจ...

~ KURURU ~ 009 Valentine by KururuKo~~

posted on 14 Feb 2008 14:32 by keron-army  in Kururu

 HAPPY VALENTINE นะคะ คุคุ

แหม๋ แหม~~วันนี้เป็นวันแห่งความรักของชาวโพโคเพนทั้งที ฉันเองก็เลยอยากจะทำหน้าที่

 

"คิวปิดคูรุให้กับทุกๆคนนะคะ คุคุ"

 

คุณคูรูรุบอกว่าทนรังสีความร้อนแรงของเทศกาลแห่งหัวใจสีแดงไม่ไหวเลยส่งฉันมาฉันน่ะค่า

เอ่!!ถ้าจะพูดถึงวาเลนไทน์แล้วล่ะก็จริงๆเป็นวันระลึกถึงเซนต์วาเลนติโน่ใช่มั้ยคะ คุคุ

ว่ากันว่าถ้าเอาหัวใจตาแกjนั่นมาทำช็อคโกแลตล่ะก็ความรักจะยืนยาว คู๊~~คุคุ(อ๊ะ ขอโทษค่ะลืมตัวไป)

แล้ววันนี้ก็ยังเป็นวันกระเป๋าฉีกในรอบปีด้วยนะคะ เพราะดอกไม้น่ะราคาแพงลิบลิ่ว

จนประชากรชาวโพโคเพน ตายไปค่อนโลกเพราะค่าดอกไม้น่ะผลาญค่ากินไปหมดแล้ว

 คุคุ

(เอ๊ะ ฉันพูดความจริงมากเกินไปรึคะ)

ยกตัวอย่างเช่น คุณนัทสึมิที่แอบเธอค่ากับข้าวครึ่งหนึ่งไปซื้อช็อคโกแลตยี่ห้อหรูมาเตรียมให้ใครบางคน

นอกจากนี้ราคาช็อกโกแลตก็ยังพุ่งสูงเพราะมีใครบางคนกว้านซื้อไปหมดโลกเพราะไม่อยากให้สาวๆคนไหนให้ช็อกโกแลตกับฟูยูกิ(ลงทุนจังนะ คุคุ) แต่ตัวที่โชคดีที่สุดก็กำลังสำราญทานช็อกโกแลตในโกดังจนตัวพองออกมาจากโกดังไม่ได้(กรรมตามสนองนะ คุคุ)

มีบางพวกที่พยายามเอาช็อกโกแลตไปแจกพวกโพโคเพนเพื่อเชื่อมสัมพันธ์(จนเกือบโดนลากไปโรงพักเพราะนึกว่าโจรมุมตึก)

 

แล้วหนึ่งในนั้น คุคุ...พยายามเขียนจดหมายรักมีความว่า

 

ถึงแม่ยอดขมองอิ่มนัทสึมิ

             ทุกครั้งที่เห็น เธอก็ดูราวกับแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ ข้าอยากจะฝากความรักไว้ที่เธอดั่งแสงดวงตะวันที่ไม่มีวันสิ้นไปเหนือพื้นดินโพโคเพน หวังว่าช็อกโกแลตไส้มันเผานี่จะสามารถแสดงความรักที่มีของข้าให้เธอได้...ไม่มากก็น้อย

 

                                                                         รักจริงๆให้ดิ้นตาย

                                                                        Love You Forever

                                                                    จากชายที่เฝ้ามองเธออยู่ไกลๆ

 

แหม๋ แหม~~~และวันนี้ฉันเองก็ทำตัวเป็นทูตแห่งความรัก

คูรุรุโกะจะช่วยเองนะ คุคุ

 (หยิบขึ้นมาจากใต้ลังอาวุธที่กิโรโระพยายามซุกซ่อนไว้)

"ถอยไปแมวบ้า"(เตะแมว)

"คุณนัทสึมิ!!!"

"อะไร? นายจะทำอะไรอีกล่ะ?"

"มีจดหมายถึงคุณค่ะกับช็อกโกแลต คุคุ"

"เอ๋~~"

"อย่าเปิดนะ นัทสึมิ!!!!!!!นัทซึ...เม๊!!!!"

(ยัดจดหมายเข้าปากทันทีเพื่อทำลายหลักฐาน)

"เล่นอะไรกันเนี่ย!!"

(เคี้ยว)

"จดหมายอร่อยน่าดูนะ คุคุ"

"ช็อกโกแลต??"(เปิดออก)"ไส่มันเผาออกใหม่" น้ำลายไหล

"ขอบใจนะคูรุรุโกะ นายนี่ก็ใจดีเหมือนกันนะ ปีนี้ฉันเพิ่งได้อันแรกเลยล่ะ"

กิโรโระ(อึ้ง)

ลี้ ก่อนน่าจะดีนะ คุคุ

แกตาย!!!

คุคุคุแอ่ก

(ขณะนั้นมัวร์จังกำลังกินชอกโก้กันพลากับสิบโทอยู๋อย่างเอร็ดอร่อย ทามามะ นายกินมากไปเป็นไงเล่า?"

 

 

 

~ Tamama ~ 007 Valentine! ขนม! ขนม! และ ขนม!

posted on 13 Feb 2008 23:03 by keron-army  in Tamama

 

อ๊า~~~ วาเลนไทน์ นี่ดีจังเลยนะคร้าบ~~

 

มีทั้งขนม ทั้งชอคโกแลตให้กินเพียบเลยนะคร้าบ~

 

อีกอย่างปีนี้ผมเตรียมของขวัญไว้ให้สิบโทด้วยละคร้าบ~

 

นี้ไง

 

*Special Thx:  ~Twisted-chan @ Devianart

 

ว้าว ๆ ผมเตรียมมาให้สิบโท โดยเฉพาะเลยละคร้าบ

 

ว่าแล้วตอนนี้ไปกินขนมกันให้พุงกางกันก่อนดีกว่าคร้าบ

 

(เวลาผ่านไป... ทามามะสวาปามขนมเข้าไปเป็นจำนวนมาก แล้วนึกขึ้นได้ว่าต้องเอาของขวัญไปให้สิบโท)

 

ตอนนี้ผมอยู่หน้าห้องของสิบโทแล้วคร้าบ ต้องแอบดูก่อนซะหน่อยแล้วนะคร้าบ

 

"อะ ข้าน้อยกินอีกไม่ไหวแล้วขอรับท่านมัวร์"

 

ภาพเบื้องหน้าคือ ยัยนั่นกำลังป้อนชอคโก้กันพลาให้กับสิบโทอยู่

 

*ช็อค*

 

... คราวหน้าผมจะไม่กินมากไปอีกแล้วคร้าบ

 

/Tamama เอื้อมไปหยิบชอคโกแลตรูปหัวใจที่แบกอยู่มากินเอง...

 

สวัสดีค่ะ มัวเองนะคะ^___^

เห็นท่านลุงตั้งใจทำเรื่องบางอย่างที่เรียกว่า FAQ ฉันเองก็อดจะตื่นเต้นไปพร้อมท่านลุงไม่ได้

แบบว่า สั่นสู้น่ะค่ะ(ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ก็เถอะ=_=")

ว่าแต่ว่าไปรษณีย์บัตรนั่นของคุณนัตซึมิไม่ใช่เหรอคะ เห็นว่าจะเขียนส่งให้คุณ 623 ถ้าฉันจำไม่ผิดนะคะ

แบบว่าคุ้นตาน่ะค่ะ

 

จะว่าไปท่านลุงตั้งชื่อแผนการนี่ด้วยนะคะว่า "แผนยิงหนังกะติ๊กทีเดียวได้กะปอมสองตัว"แหมเป็นชื่อที่ทันสมัยมากเลยค่ะ (ตบมือ) ว่าแต่ว่าจะให้ฉันถอดผ้าคาดหัวชื่อแผนการได้รึยังคะ?

แบบว่าถึงจะมั่นใจแต่ยังไงก็อายอยู่ดี...แต่เพื่อท่านลุงแล้วแค่นี้มัวทนได้ค่ะ(ปาดเหงื่อ)

(นั่งคุกเข่า)

ยังไงก็รบกวนช่วยสนับสนุนแผนการท่านลุงหน่อยนะคะแบบว่าจะได้ไม่เสียกำลังใจ

อ๊ะ!!ท่านลุงท่าจะโดนซ้อมอีกแล้วล่ะค่ะ ก็นั่นสินะไปเอาไปรษณียบัตรของคุณนัตซึมิมา น่าสงสารจัง

แต่ก่อนไปอีก 14 วันจะเป็นวันแห่งความรักของโพโคเพนแล้ว...เป็นเทศกาลให้ขนมสีดำๆหวานๆกันใช่มั้ยคะ?

แหม มัวร์ตื่นเต้นจังค่ะ

 

หน่วยพยาบาลมัวขอตัวก่อนนะคะ