~KURURU~ จดหมายฝากบ้าน

posted on 13 Oct 2008 17:09 by keron-army in Kururu

 

อะไรกันนี่...แค่ฉันไปทำภารกิจที่ดาวโลลิๆมา กองทัพร้างขนาดนี้แล้วเหรอ คุคุ...

"จดหมายของใครน่ะ คุคุ"

(เปิดทันที)

 

 อากิ"นี่ฉันเองนะจ๊ะ...ตอนนี้พานัทซึมิ กับฟุยุกิ ไปพักที่บ้านนอก ยังซะ ใครหลับมาบ้านช่วยดูแลด้วยนะจ๊ะ"

นัทซึมิ "เจ้ากบบ้าทุกตัว ฉันไม่อยู่ดูแลบ้านด้วยนะยะ!ถ้าลับมาบ้านรกฉันจะฆ่าพวกนายแน่!!" 

 

(มองจดหมายอยู่ครู่หนึ่ง)

 

แผล่บ!!(ใช้ลิ้นเลียอย่างว่องไว แล้วโยนไว้ที่เก่า)

 

"คุคุ....หากเราจะเก่งยิ่งขึ้นต้องฝึกฝนตนเองแสวงหาความรู้"

@lll@* ปิ๊ง!!

"ฉันเองคงต้องเดินทางครั้งสำคัญ"

(บ่นพึมพำ)

เรื่องอะไรฉันจะต้องมาเก็บบ้านด้วยล่ะ คู๊~~~~คุคุคุ

(เดินออกไปจากบ้านทันที)

นี่พวกนายน่ะ...จำไว้ฉันไม่เคยกลับมาที่นี่นะคุคุ....

16 April 2008

                    ต้องขอโทษด้วยที่หายหน้าไปนานเพราะช่วงนี้ฉันกำลังไล่ฆ่า...เอ๊ย!ไล่ล่าพวกดาร์คเรซเลยไม่ค่อยว่างมาเขียนไดอารี่ ต้องขอโทษอีกครั้งนะ

                    ฉันกลับมาที่ญี่ปุ่นหลายเดือนแล้ว แต่ยังไม่ได้ไปทักพวกฟุยูคิเลย ก็คนมันไม่ว่างก็คือไม่ว่างนี่นา ดาร์คเรซมันเยอะขึ้น ล่ามันดี แต่ก็มีเห็นเจ้ากบเขียว เจ้ากบแดง เจ้ากบเหลือง เจ้ากบดำ

                    สามวันที่ผ่านมาฉันไปอยู่ที่ประเทศไทย มีเทศกาลสาดน้ำด้วยล่ะแต่จะมีใครรู้มั้ย?ว่าคนเยอะๆดาร์คเรซบางตนมันชอบนะ เลยล่าได้เยอะแยะเลยล่ะ *ชูกล่อง* ฉันมีโดนสาดน้ำใส่ด้วยนะ ชิ!มันน่านักเชียว ชุดฉันเลยเปียกไปหมดเลย ดีนะมีสำรอง ไม่เห็นเขาใจเลยว่าเทศกาลสาดน้ำเนี่ยมันสนุกตรงไหน บลาๆๆๆๆ

                    แด็ดดี้เรียกอีกแล้วแฮะ ขอตัว

------------------------------------------------------------

ขออภัยที่ดองขอรับ จะไม่ดองอีกแล้วจ้า TT[]TT

3 ..... 2 .... 1

"เฮ เฮ เฮ เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ~~ "

....

"แม๋ ในที่สุดก็ได้กลับมาออกอากาศอีกครั้งซะที สวัสดีท่านผู้ฟังทุกๆท่านนะขอรับ วันนี้ก็เป็นโอกาสอันดี ที่พวกเรา ได้กลับมาพบกันอีกครั้งหนึ่ง ทางสถานีวิทยุเคโรโระ กับข้าน้อย สิบโทเคโรโระ ผู้ดำเนินรายการขอรับ"

"และผม ทามามะ ผู้ดำเนินรายการร่วมกับคุณสิบโทคร้าบ"

"และชั้น มัวร์ ผู้ดำเนินรายการร่วมเช่นกันค่ะ หรือต้องเรียก พิธีกรสามสหาย"

"(หนอยยย ทำไมต้องมียัยผู้หญิงคนนี้มาร่วมด้วยกันเนี่ยคร้าบ ฮึ่ม ฮึ่มมม จริงๆ แล้วรายการนี้ มีแค่ผมกับคุณสิบโทก็พอแล้วนี่นา ไม่เห็นจะต้องมียัยผู้หญิงคนนี้เลยก็ได้นี่คร้าบ ฮึ่ม แฮ่  ฮึ่มมมมม แฮ่ แฮ่ ฮึ่มมมมมมม !!!)"

"อ้า ก็ อย่างที่บอกนะขอรับ วันนี้ ก็เป็นโอกาสพิเศษครั้งหนึ่ง ที่พวกเราได้มีโอกาสกลับมา สร้างความบันเทิงเริงรื่น ให้กับเหล่าผู้ฟังทุกๆ ท่าน ผ่านทางสถานีวิทยุเคโรโระแห่งนี้นะขอรับ และนอกจากนี้ รายการในวันนี้ ก็เป็น รายการพิเศษซะด้วยน้า ซึ่ง ในทั้งหมดหนึ่งชั่วโมงเต็มนี้ เนื้อหารายการของเรา นั่นก็จะเป็น การตอบคำถามที่ทุกๆ ท่าน กำลังรอคอยกันอยู่นั่นเองขอรับ"

"ใช่แล้วคร้าบ นั่นก็คือ ช่วง ตอบ FAQ กับคุณสิบโทเคโรโระ ที่ทุกๆ คน ได้ร่วมสนุกกันถามคำถามเข้ามาถึงคุณสิบโท นั่นเองคร้าบ ว้าวววว ในที่สุดก็จะได้ฟังคุณสิบโทมาตอบคำถามกันแบบสดๆ เลยนะนี่คร้าบ วันนี้ต้องสนุกกันแน่ๆ เลย ยอดไปเลยล่ะคร้าบ"

"หรือต้องเรียก น่าตื่นตาตื่นใจ สินะคะ"

"ใช่แล้วล่ะขอรับ ก็ จากคำถามทุกคำถาม ที่ท่านผู้อ่านบล๊อกของข้าน้อย ได้พากันถามเข้ามา ผ่านทาง entry นี้ http://keron-army.exteen.com/20080128/keroro-005-faq วันนี้ ข้าน้อยก็จะทำการตอบทุกปัญหาคาใจให้หายสงสัยกันแบบสดๆ ย้ำว่าแบบสดๆ กันไปเลยล่ะขอรับ เอาล่ะ .... งั้นเราก็มาเริ่มกันเลยดีกว่านะขอรับ เอ้า ท่านมัวขอรับ เริ่มกันที่คำถามแรกได้เลยขอร้าบ"

"ค่า ท่านลุง คำถามแรกนะคะจากคุณ นัจจ......"

"เจ้ากบบ๊อง !!!!! ทำอะไรของนายอีกแล้วยะ !!! นายทำชั้นอดฟังรายการของคุณมุทสึมิอีกครั้งแล้วนะย๊าาาาา หนอยแน่ะ !!!"

"อ๊ะ เอ๊ ....เดี๋ยวก่อนสิขอรับ.ท่านนัตสึมิ นี่น่ะออกอากาศทั่วประเทศอยู่นะขอรับ"

"เอ้ะ ..... เอ้ จริงด้วยสิ อะ อะ อะ เอ้อ อ๊าา ...... ว๊าย ตายแล้ว ทำไงดีละเนี่ยช้าน .... ไม่เอาน้า"

(กระซิบ) (แม๋ เอาน่า ท่านนัตสึมิ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ไปรษณียบัตรของท่านนัตสึมิก็กำลังถูกอ่านออกอากาศพอดีซะด้วย ดังนั้น ท่านนัตสึมึก็มาร่วมเป็นแขกรับเชิญให้กับรายการของพวกเราไปด้วยเลยก็ละกันนะขอรับ)

(เดี๋ยวก่อนสิ จะให้ชั้นออกอากาศด้วยจริงๆ เหรอนี่ ชะ ชะ ชั้นยังไม่ทันรู้เรื่องอะไรเลยนะ ...... ไม่สิ นายน่ะจะต้องหยุดออกอากาศ แล้วคืนรายการของคุณ 623 มาให้ชั้นเดี๋ยวนี้เลยนะย๊ะ !!)

"และก็ ก่อนที่จะเริ่มรายการ ก็ขอต้อนรับ แขกรับเชิญพิเศษของรายการในวันนี้ท่านแรกนะขอรับ ท่านฮินาตะ นัตสึมิขอรับ สวัสดีขอรับ"

"เฮ หวัดดีคร้าบนัจจี้~ // ยินดีต้อนรับค่าคุณนัจจี้"

"เอ๋ ! เดี๋ยวซี่ อะ อ๊ะ เอ๊อ ..... กะ ก็ได้ ....... สวัสดีท่านผู้ฟังทุกๆ ท่านนะค๊า แหะๆๆ"

"ก็พอดีเลยนะขอรับ เราก็มาเริ่มกันเลยดีกว่า ซึ่ง ไปรษณียบัตรฉบับแรก ก็มาจากท่าน นัตสึมินั่นเองสินะขอรับ เราก็จะมาเริ่มเปิดอ่าน และข้าน้อยก็จะเป็นผู้ไขข้อข้องใจให้ฟังกันเลยนะขอรับ"

"เดี๋ยวก่อนสิ ...... ชั้นส่งคอมเมนต์ลงในบล๊อกเฉยๆ เองไม่ใช่เหรอ ไม่ได้เขียนส่งมาทางไปรษณียบัตรซะหน่อย แล้วนายเอาไปรษณียบัตรจากของชั้นมาจากไหนกันได้ยะ !?"

"แม๋ แม๋ เรื่องเล็กน้อยหยุมหยิมแค่นี้ อย่าไปใส่ใจกับมันเลยน่ะขอรับ เอ้า มาดูกันเลยขอรับ"

"คำถามแรกจากคุณนัจจี้นะคะ ก็ เขียนมาว่า ........"

"เล่นไร้สาระอะไรนักหนายะเจ้ากบบ๊อง!!! เวรถูพื้นวันนี้เป็นของนายนะ! อ้อใช่ ชั้นเพิ่มเวรทำความสะอาดนายไปแทนที่ชั้นกับฟูยูกิเมื่อคราวก่อน!! เพราะนายหนีไปโอซาก้าทั้งๆที่เวรทำอาหาร!!! อย่าลืมนะยะ!!..... "

ฮึ่ม นั่นสินะ แถมชั้นไม่คิดว่านายจะเล่นเลยเถิดซะจนถึงขนาดนี้เลยนะยะ หนอยยยยย เดี๋ยวรอให้จบรายการนี้ก่อนเถอะนะ นายเจอดีแน่

เอะ เอ๊ ....... เอ่อ คะ คะ คือว่า ....... แต่ว่าวันนี้ ข้าน้อยก็ ทำเวรจนเสร็จ สะอาดเอี่ยมเรี่ยมเร้เรียบร้อยแล้ว ถึงค่อยมาออกอากาศนะขอรับ

เฮอะ ก็ยังดี .... แต่ว่า โทษฐานที่นายแย่งเวลาออกอากาศรายการของคุณมุทสึมิไป ทำให้ชั้นอดฟังรายการน่ะ ชั้นขอเพิ่มเวรให้นายทำแทนชั้นกับฟุยุกิไปอีก 7 วันนะย๊ะ !!!

"ขอต่อเหลือแค่ 3 วัน ไม่ได้เหรอขอรับ "

"5 วัน ขาดตัวย่ะ !!!"

"4 น้า น้า น้า น้าาาาาาา น่าน้าาาาา แล้วข้าน้อยสัญญาว่า ข้าน้อยจะทำด้วยความตั้งใจอย่างเต็มเปี่ยมเหมือนอย่างเคยเลยน้าาขอรับ"

"หนอย นี่ไม่ใช่ตลาดสดนะ มีมาต่อรองราคากันอย่างนี้อีก ถ้างั้นก็ตั้งใจทำให้ดีๆ สะอาดๆ อย่างที่พูดละกันย่ะ"

"หรือต้องเรียก เจรจาสัมฤทธิ์ผล"

"อ่านต่อ และ เข้าคำถามแรกกันได้เลยดีกว่านะคร้าบ ทำไมถึงไปโอซาก้าวันนั้นยะ "

"ฮึ่มมม ถึงจะผ่านมานานแล้วก็เถอะ ก็รีบๆ ตอบมาซะดีๆ เลยนะ เจ้ากบบ๊อง !! "

"อ้ะ อ้าาาา ...... วันนั้นน่ะเหรอ ทำไมน่ะเหรอ .... อ่า เอ้อ ..... ข้าน้อยไปซื้อของฝากขึ้นชื่อจากโอซาก้ามาฝากไงขอรับ หัวมันจากโอซากานี่ เค้าว่าหอมมันอร่อย ได้ลองแล้วจะหยุดไม่ได้เลยทีเดียวเชียวนะขอรับ"

"นายรู้ไหมว่าชั้นหิวแค่ไหนน่ะ"

"อะ เอ่อ ขออภัยขอรับ ก็โตเกียวกับโอซากามันอยู่กันตั้งไกลนี่ขอรับ รถก็ติ๊ดติดดดดด ใช้เวลาเดินทางตั้งนานเลยนะขอรับ"

"อย่ามาอ้างรถติดเลยย่ะ ไม่ใช่กรุงเทพหรือปักกิ่งนะยะ ญี่ปุ่นเค้ามีรถไฟฟ้าให้ใช้ตั้งเยอะแยะหลายสาย......แล้วนายน่ะ ก็ไปโอซาก้าด้วยยานบินของนายไม่ใช่เหรอยะ หนอยยย อย่ามาแก้ตัวมั่วๆ เลยน่า ..... แล้ว ไหนว่า ซื้อหัวมันมาฝากชั้นด้วย ชั้นยังไม่เห็นได้กินเลย โกหกกันใช่ไหมยะ"

"คือว่า ระหว่างเดินทางไกล ข้าน้อยก็เกิดหิวขึ้นมา ..... มันก็ ก็ ก็เลย หมดเกลี้ยงไปแล้วง่า ....ขออภัยขอรับ ฮืออออ"

"หนอยยยยยยย ใช้ไม่ได้เลยจริงๆนะ นายน่ะ .... อย่างนี้มันน่าจะเพิ่มเวรไปสัก 10 วัน ให้เข็ดไปเลยเชียว !!!"

"อ๊าาาาาา แค่นี้ก็พอแล้วล่ะขอรับ แค่นี้ข้าน้อยก็ทำงานจนหลังขดหลังแข็ง อ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปหมดแล้วนะขอร้าบ"

"จากคุณนัจจี้ยังมีอีกข้อนะคร้าบ "กันพลามันสนุกตรงไหนกัน ชั้นไม่เห็นจะเข้าใจเลย" "

"แม๋ แม๋ พูดอะไรอย่างนั้นกันล่ะขอรับ ท่านนัตสึมินี่ช่างไม่เข้าใจอะไรบ้างเลย สำหรับข้าน้อยแล้ว กันพลาก็คือ จิตวิญญาณเลยนะขอรับ !!! ก็อย่างที่ทราบแหละขอรับ ว่าในสมัยข้าน้อยยังเด็กๆ ของเล่นของชาวเพโคปองน่ะ ในสมัยนั้นเป็นอะไรที่ฮิตติดลมบน เด็กๆ ชาวเคโรนก็ชอบกันทุกคนเลยนะขอรับ"

"เฮอะ งั้นเรอะ ....... นายตอบมาแบบนี้ ไอ้ชั้นก็คงจะไม่เข้าใจไอ้จิตวิญญาณของนายสักเท่าไหร่กันหรอกย่ะ ช่างเห้อะ ถ้าไอ้งานอดิเรกของนาย มันไม่เบียดเบียนเวรทำงานบ้านล่ะก็ ชั้นไม่สนใจกับเรื่องนี้แล้วก็ได้"

"คนอย่างเธอเนี่ยน้า ช